Choć wydaje nam się na ogół, że dobry dentysta musi po prostu umieć skutecznie leczyć zęby, w rzeczywistości musi on posiadać wiele innych cech, które umożliwiają mu wykonywanie swego zawodu przyzwoicie. Szczególnie w przypadku dzieci ważne jest aby dentysta charakteryzował się przyjaznym podejściem, które sprawi, że maluch nie będzie bał się ani badań uzębienia, ani leczenia ubytków.
Czasem nie wystarcza znieczulenie, ponieważ dzieci potrafią wymyślić na temat wizyty u dentysty niestworzone historie. Wobec tego, nierzadko okazuje się, że maluch boi się nie tylko usiąść na fotelu, ale i w ogóle wejść do gabinetu czy chociaż spojrzeć na dentystę. Głównie z tych podwodów stomatologia dziecięca jest trudniejsza, niż w przypadku dorosłych.
Dentysta dziecięcy musi wykazywać się dużą delikatnością i cierpliwością wobec małych pacjentów, którzy czasem są grzeczni, a czasem bardzo kapryśni. Jeśli natomiast chodzi ogólnie o dentystów, to jest to zawód, w którym nierzadko trzeba wykazać się empatią. Ludzie często przychodzą do gabinetu nie tylko po to, by wyleczyć zęby, ale też żeby porozmawiać, podzielić się z kimś swoimi problemami . Stomatolog siłą rzeczy musi tego wysłuchać, co po ośmiu godzinach pracy może przyczynić się do pewnego przygnębienia. Dentyści są tą grupą zawodową, która stosunkowo często korzysta z pomocy psychologów, właśnie ze względu na konieczność słuchania o czyichś kłopotach. Z jednej strony mówi się, że dentysta zarabia niemałe pieniądze, jednak z drugiej ponosi on dość duże koszty emocjonalne.